Yer Kızıltoprak, mekan e-bebek. Ekin’in annesi ile Esra T. teyzesi marketten içeri girer, alışveriş listesini görevliye uzatırlar. Görevli listedeki ilk iki kalemi okur ve:- Bir bakalıııım. Tırnak makasıııı var, doğal kıllı saç fırçasıııı var … Bebeğimiz kız mıydı erkek mi?
- Kız ama nasıl yani kız mı erkek mi? Makas ve fırça alacaktık biz, kızı erkeği mi oluyor?
- E tabii oluyor, buyurun pembe makas ve pembe fırçanız.
- Aaa yok biz pembe istemiyoruz, mavi olanları alalım.
- Nasıl yani mavi olanları?
- E basbayağı mavi olanları işte, onlar daha güzel, verin verin, mavileri verin siz.
Şaşkın gözlerle bakan görevli iki Esra’ya deli muamelesi yaparak olay yerinden uzaklaşır.
Yer Bahariye, mekan Ceren Bebe. Ekin’in annesi ile teyzesi dükkandan içeri girer, hediye gelen pembe dantelli hastane çıkışı takımını görevliye uzatırlar. Görevli pakete bakar ve:
- Buyurun, nasıl yardımcı olabiliriz?
- Bu takım bize hediye geldi de, pek beğenmedik, değiştirmek mümkün müdür?
- Maalesef, elimizdeki tek takım o.
- Aaa, nasıl yani, bakın arkanızda bir sürü kutu var, onlar?
- Haa onlar erkek bebek için.
- E ama çok güzeller, bakabilir miyiz?
- Yok onlar mavi.
- E tamam çok güzeller, biz mavi takım istiyorduk zaten.
Şaşkın gözlerle bakan görevli iki kız kardeşi ne kadar ikna etmeye çalışsa da başarılı olamaz. Sonunda pembe dantelli takımı geri alıp mavi takımı vermeye gönülsüz de olsa razı olur.
Yaşadığım benzeri olayların hepsini burada anlatmaya kalksam sayfalar yetmez. İnsanlardaki ve bebek malzemeleri sektöründeki pembe-mavi takıntısının önceden de farkındaydım zaten. Hatta derslerde toplumsal cinsiyet rollerinin doğuştan itibaren öğrenme süreci içinde edinildiğini konuşurken öğrencilerimle pembe ve mavi örneği üzerinde dururuz çoğu zaman. Anladım ki durumun bu kadar vahim olduğunu hamile olana kadar idrak edememişim. Kendimi bildim bileli mavi en sevdiğim renk olmuştur. Maviden başka yeşilin her tonunu severim, mor ve tonlarını severim, kırmızı severim ama bazı istisnalar dışında pembe tercihlerim arasında genellikle yer almaz. Kızımın eşyalarını da sevdiğim renklerden seçmeye çalışıyorum fakat bunun için sıkı bir mücadele vermek zorunda kalıyorum. Ekin de büyüdüğünde bütün diğer kız çocukları gibi her şeyin pembesini isteyecek muhtemelen. Olsun, o büyüyene kadar bir şeyleri değiştirmeye çalışacağım ben yine de. Biliyorum ki bu sektör karşısında direnemeyip yenileceğim, umut fakirin ekmeği, yine de deneyeceğim.
merhabalar
YanıtlaSilblogdan bloga burayı buldum bugün
doğum ne zaman bekleniyor
sağlıkla kavuşun bebeğinize işallah
benim kuzu erkek , ben de toprak tonları satın alıyorum hep maviler de var ama kesinlikle kızım olsaydı pembe almazdım size katılıyorum
yine de kızlar için seçenek bol
okuycam artık sizi
iyi haberlerinizi alırım umarım
Hoşgeldiniz, sefalar getirdiniz :) Kızım şimdi 35. haftasında, Temmuz başında bekliyoruz kendisini. Renk takıntısı konusunda benim gibi düşünenler olduğunu bilmek ne güzel:)Kuzuya öpücükler:)
YanıtlaSil