BİR KADIN NEDEN BEBEK İSTER?

Neden bu kadar çok bebek istediğimi soranlar oluyor bazen. Bu sorunun yanıtını bilmiyorum, daha doğrusu bilmiyormuşum. Şimdi yavaş yavaş anlamaya başlıyorum galiba. Eğer çocuk istemeseymişim bedenimdeki bu inanılmaz potansiyele yazık edecekmişim. Kadın olmak toprak gibi olmakmış gerçekten. İçinde bir tohum kendi kendine büyüyor, sen hiç birşey yapmıyorsun, bedenin senden bağımsız bir kudrete sahip, şaşkınlıkla sahip olduğun bu kudrete hayran kalıyorsun. Kendini tamamlanmış hissediyorsun. Çocuk isteği sanırım bu sürecin bir parçası, ben bilincimle istediğim bir şey olduğunu sanıyordum ama değilmiş, bedenimle istiyormuşum. O yüzden anlatabileceğim bir şey değil bu. Anlatabilseydim zaten yazar olurdum herhalde. Tek bildiğim bir kadının kendine yapabileceği ya da başına gelebilecek en büyük haksızlık çocuksuz kalmakmış. Tabii çocuğa verebileceklerin sınırlıysa ya da hayatta başka önceliklerin varsa çocuk istemeyebilirsin. Bilinç işte burada devreye giriyor galiba. Demek istediğim bir kadına "neden çocuk istemiyorsun" diye sorulabilir ve makul bir yanıt alınabilir ama “neden çocuk istiyorsun" diye sorulamaz gibi gelmeye başladı bana. Hamilelik bile insana böyle bir idrak süreci yaşatıyorsa, doğumdan sonra daha neleri idrak edeceğimi çok merak ediyorum.